Een vervoersbedrijf ontdekt dat een vrachtwagenchauffeur, meer overuren schrijft dan hij werkelijk heeft gewerkt. Volgens de werkgever is er daardoor een wijziging van omstandigheden ontstaan en verzoekt het de kantonrechter om de arbeidsovereenkomst met de werknemer voorwaardelijk te ontbinden. De werknemer betwist de beschuldigingen.

Ondanks dat de gegevens over de gewerkte uren gebaseerd zijn op de zogeheten tachograafschijven, was het bij indiensttreding van de werknemer toch al duidelijk dat er niet verloond zou worden op basis van de tijden die door de schijven worden geregistreerd. Bovendien begint de werknemer zijn werkdag met het plaatsen van de tachograafschijf. De tijden moeten volgens hem juist zijn.

Meer onderzoek

De kantonrechter die zich over de zaak buigt, oordeelt dat er meer onderzoek nodig is om te bewijzen of de geschreven overuren wel of niet juist zijn. De huidige voorwaardelijke ontbindingsprocedure is volgens de rechter niet de juiste plek om dit uit te zoeken. Dit zal in een bodemprocedure uitgezocht moeten worden; het verzoek tot een bodemprocedure wordt echter afgewezen.

Tegenverzoek

Dan komt de werknemer met een tegenverzoek. Hij verzoekt de kantonrechter zijn arbeidsovereenkomst te laten ontbinden met toekenning van een vergoeding van 100.000 euro. Er is volgens hem te veel op zijn pad terecht gekomen en psychisch heeft hij dit nauwelijks kunnen verwerken. Als grond noemt de werknemer de wijziging van omstandigheden.

De werknemer heeft de afgelopen tijd veel voor zijn kiezen gehad. Het overlijden van zijn echtgenote, de rouwverwerking, en daarbij ook nog de niet aflatende druk van de werkgever zijn de werknemer niet in de koude kleren gaan zitten. De werkgever heeft volgens de werknemer geen medeleven getoond door hem ontslag op staande voet te geven, een kort geding-procedure te starten en een voorwaardelijke ontbinding door zijn strot te duwen.

De werknemer is daarop naar het UWV gestapt om een deskundigenoordeel te verkrijgen.  Daaruit blijkt dat hervatting van de werkzaamheden schadelijk wordt geacht voor de gezondheid van de werknemer. En sterker nog het kan de situatie van klachten alleen maar verergeren.

Rechter verwacht begrip

Empathie van de werkgever blijkt echter ver te zoeken. Het vervoersbedrijf blijft volharden in het standpunt. De chauffeur heeft naar mening van de werkgever gefraudeerd en moet kost wat kost ontslag krijgen. De kantonrechter maakt echter korte metten met de werkgever en oordeelt dat het bedrijf zich van zijn slechtste kant laat zien. Er mag volgens de rechter best wel enig begrip zijn voor de weduwnaar die nog volop in het proces van rouwverwerking zit.

Van een goed werkgever mag wel worden verwacht dat er enige blijk van medeleven wordt getoond nu de werknemer zich geheel alleen gesteld ziet voor de opvoeding van zijn kinderen. Dat de werkgever (ook tijdens de zitting) geen blijk van medeleven toont, sterkt de kantonrechter in zijn oordeel. De kantonrechter honoreert het verzoek van de werknemer en ontbindt de arbeidsovereenkomst onder toekenning van een vergoeding van € 85.000. De werkgever wordt ook nog eens veroordeeld om de proceskosten te betalen.

[Bron: Gids Online]