PwC vat de voorstellen over de aanpassing van het ontslagrecht als volgt samen. In plaats van de keuze tussen twee ontslagroutes (via de kantonrechter of UWV) komt er één ontslagstelsel met een verplichte hoorprocedure door de werkgever. Een toetsing achteraf door de rechter blijft waarschijnlijk wel mogelijk. De ontslagvergoedingen worden verlaagd naar een kwart maandsalaris per gewerkt dienstjaar met een maximum van zes maanden. En de ontslagvergoeding wordt gebruikt om scholing of een werk-naar-werktraject te financieren. Werkgevers worden verplicht om mee te betalen aan de WW-uitkering. Per gewerkt dienstjaar betaalt de werkgever één maand WW-uitkering tot een maximum van zes maanden. Voor contracten voor onbepaalde tijd geldt een minimum van drie maanden WW-uitkering.  Werkgevers worden ook verplicht om bij de beëindiging van een contract voor bepaalde tijd te betalen voor de WW-uitkering. Voor het bepalen van de diensttijd wordt uitsluitend gekeken naar de dienstjaren bij de betreffende werkgever. Het doel van deze maatregelen is om het verschil tussen werknemers met en zonder vast contract te verkleinen. Daarnaast moeten de maatregelen de werkgever aansporen om werknemers actief te begeleiden naar ander werk.

Kritiek op voorstel

De plannen met ontslagrecht en WW in het Lenteakkoord gaan uit van onjuiste veronderstellingen en zullen een negatieve uitwerking hebben op de Nederlandse economie. Dat hebben 16 hoogleraren en universitair docenten en onderzoekers aan de Tweede Kamer geschreven. De hoogleraren hebben grote bezwaren tegen de plannen van VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie om het ontslagrecht te versoepelen, de ontslagvergoeding drastisch te beperken en werkgevers verantwoordelijk te maken voor de kosten van de eerste zes maanden van een WW-uitkering. De vijf partijen willen de ontslagprocedure makkelijker maken omdat ze denken dat bedrijven eerder mensen aannemen als ze ook weer makkelijk en zonder veel kosten van hen af kunnen. Maar volgens de wetenschappers is het een misvatting te denken dat kansarme groepen op de arbeidsmarkt, zoals ouderen en werknemers met een handicap, dan sneller aan de slag komen. Ze denken dat bedrijven toch blijven kiezen voor personeel met een flexibel contract.

Tweedeling

Ook verwachten de ondertekenaars dat het beperken van de ontslagvergoeding tot een tweedeling zal leiden. Werknemers met een goede positie op de arbeidsmarkt zullen als ze in dienst treden afspraken maken over een hoge gouden handdruk, terwijl de rest straks is aangewezen op de lagere wettelijke vergoeding. Volgens de wetenschappers menen de vijf partijen ten onrechte dat de Nederlandse arbeidsmarkt erg star is. Bedrijven die van personeel af willen, kunnen dat ook nu al. Jaarlijks worden tienduizenden arbeidscontracten zonder veel problemen ontbonden. Verder waarschuwen de briefschrijvers de voorgenomen verandering in de WW op termijn nauwelijks helpt de overheidsfinanciën te saneren.